ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ (προς απανταχού ενδιαφερόμενους)

Σήμερα το blog ως συλλογικός μάγειρας φτιάχνει μελομακάρονα. Εάν μπορούμε να πάρουμε τα πόδια μας, να κουνήσουμε τα χέρια μας και πάνω από όλα εάν τα καταφέρουμε, θα σας ενημερώσουμε για τα αποτελέσματα της συλλογικής διαχείρισης του εγχειρήματος "μαμά πότε επιτέλους θα φτιάξουμε και εμείς δικά μας γλυκά για τις γιορτές;".

Σήμερα το blog ως συλλογικός μάγειρας φτιάχνει μελομακάρονα. Εάν μπορούμε να πάρουμε τα πόδια μας, να κουνήσουμε τα χέρια μας και πάνω από όλα εάν τα καταφέρουμε, θα σας ενημερώσουμε για τα αποτελέσματα της συλλογικής διαχείρισης του εγχειρήματος "μαμά πότε επιτέλους θα φτιάξουμε και εμείς δικά μας γλυκά για τις γιορτές;".

Σήμερα το blog ως συλλογικός μάγειρας φτιάχνει μελομακάρονα. Εάν μπορούμε να πάρουμε τα πόδια μας, να κουνήσουμε τα χέρια μας και πάνω από όλα εάν τα καταφέρουμε, θα σας ενημερώσουμε για τα αποτελέσματα της συλλογικής διαχείρισης του εγχειρήματος "μαμά πότε επιτέλους θα φτιάξουμε και εμείς δικά μας γλυκά για τις γιορτές;".

Σήμερα το blog ως συλλογικός μάγειρας φτιάχνει μελομακάρονα. Εάν μπορούμε να πάρουμε τα πόδια μας, να κουνήσουμε τα χέρια μας και πάνω από όλα εάν τα καταφέρουμε, θα σας ενημερώσουμε για τα αποτελέσματα της συλλογικής διαχείρισης του εγχειρήματος "μαμά πότε επιτέλους θα φτιάξουμε και εμείς δικά μας γλυκά για τις γιορτές;".

Σήμερα το blog ως συλλογικός μάγειρας φτιάχνει μελομακάρονα. Εάν μπορούμε να πάρουμε τα πόδια μας, να κουνήσουμε τα χέρια μας και πάνω από όλα εάν τα καταφέρουμε, θα σας ενημερώσουμε για τα αποτελέσματα της συλλογικής διαχείρισης του εγχειρήματος "μαμά πότε επιτέλους θα φτιάξουμε και εμείς δικά μας γλυκά για τις γιορτές;".

Υ.Γ. Το κείμενο, σωστά βλέπετε, δεν κάνουν τα μάτια σας πεντάκις πουλάκια, σκοπίμως γράφτηκε έτσι, διότι καλή η συλλογικότητα, αλλά πέντε είμαστε στην οικογένεια και μεταξύ μας στο δικό μας σπίτι η συλλογικότητα έχει μια περίεργη διάσταση αυτονομίας (και που να μην πετύχουν τα μελομακάρονα).

Ένα παραμύθι

Καλημέρα. Δικό σου το παραμύθι!!!!

Πρωϊνό ξύπνημα χωρίς Άσκηση Αισιοδοξίας (δουλεύει 5νθήμερο)

Καλημέρα. Είναι άραγε αυτό το κατάλληλο ντύσιμο για να φτιάξω μελομακάρονα; Οι διαστάσεις του καπέλου είναι άραγε οι σωστές; Πόσα ακόμα πρέπει να ξέρει μια γυναίκα για να αποτελεί στο διηνεκές την ολοκλήρωση των πόθων ενός άντρα; Και αυτό το διηνεκές σημαίνει, ότι το μικρό μαύρο φόρεμα δεν θα χάσει ποτέ την αξία του σε συνάρτηση με τα κουζινικά σκεύη; Και επίσης τι να φορέσω για να φτιάξω κουραμπιέδες;

Για Κερασιά

Έγινε!!!!!!!

Το φουστανάκι όμως Κερασία μου δεν βλέπω να κατεβαίνει. Εγώ είμαι αυτή με το καρό, γιατί όπως και έχω ξαναπεί, εγώ φόραγα καρό μικρό, άσε που είναι δικό μου το blog και διαλέγω πρώτη!

Υ.Γ. Ίδια είμαι, απλά εκείνη τη συγκεκριμένη μέρα είχα αφήσει τις ξανθές κοτσίδες μου στο σπίτι, ή τώρα που τη ξαναβλέπω κάποια γνωστή και μη εξαιρετέα, που ζήλευε το υπέροχο χρώμα των μαλλιών, είχε αδειάσει το μελανοδοχείο της επάνω μου. Διότι εκτός των άλλων είμαι και η μικρότερη στη φωτογραφία. Τώρα που το θυμάμαι καλά καλά δε περπάταγα για αυτό και επιλέχθηκε αυτή η συγκεκριμένη στάση από το φωτογράφο.
Είναι φοβερό πόσες αλήθειες κρύβει μέσα της μια φωτογραφία.

Πρωϊνό ξύπνημα ή Άσκηση Αισιοδοξίας Νο 6

Καλημέρα. Everybody hurts. You are not alone, αυτό της συλλογικότητας στη διαχείριση των κρίσεων είναι που μας έφτασε εδώ που είμαστε.

Άσχετο. Για Παταγωνία πόσοι μαζευτήκαμε;

Πρωϊνό ξύπνημα ή Άσκηση Αισιοδοξίας Νο 5

Καλημέρα. Τελευταία νοιώθω την ανάγκη μιας έντονης και γεμάτης κίνησης ζωής. Εξ' ου και οι κινούμενες εικόνες.

Υ.Γ. Για Παταγωνία πάω καλά;

Πρωϊνό ξύπνημα ή Άσκηση Αισιοδοξίας Νο 4

Καλημέρα. Για πόσο καιρό θα εμπιστευόμαστε έναν υπέργηρο που κυκλοφορεί με τάρανδο και κόκκινη μύτη να μας σώσει;

(Το βάζω για προβληματισμό)

Και βιαστείτε να καταλήξετε, γιατί όπου να 'ναι έρχεται και πρέπει ή να φτιάξετε επιτέλους εκείνο το τζάκι που όλο αναβάλλατε την κατασκευή του, ή να αγοράσετε βαριοπούλα για να κατεδαφίσετε αυτό που, σε μια κρίση παλιμπαιδισμού, έχετε ήδη αναγείρει στο σαλόνι.

Πρωϊνό ξύπνημα ή Άσκηση Αισιοδοξίας Νο3

Καλημέρα. Έξω βρέχει. Η δικαίωση είναι πάντα μια καλή αρχή.

Τρία πουλάκια κάθονται, στην κυριολεξία όμως!

Πρωϊνό ξύπνημα ή Άσκηση Αισιοδοξίας Νο 2

Καλημέρα. Αυτοοργανωθείτε γιατί χανόμαστε!!! Από την άλλη η μετεωρολογική μας ενημέρωσε ότι για τρεις μέρες θα βρέχει, άρα προς το παρόν αυτό που προέχει είναι να βρούμε που στο καλό έχουμε βάλει τις ομπρέλες. Έτσι, ένα πράγμα κάθε φορά και θα τις κλείσουμε όλες μας τις εκκρεμότητες μέχρι το τέλος της χρονιάς.

Πρωϊνό ξύπνημα και μαύρη μαυρίλα ο καιρός απο το παραθυρό μου. Αυτό σημαίνει ότι θα βρω χιόνι στις Άλπεις;

Καλημέρα. Σήμερα εκτός των άλλων στολίσαμε το blog. Και όταν λέω στολίσαμε βοήθησε και ο τεχνοφρίκ καλός μου. Χωρίς τη πολύτιμη βοήθεια του κατά πάσα πιθανότητα θα σας έλεγα καλημέρα άντε το πολύ στις 10:00 το πρωί. Του χρωστάτε και άμα έχετε εχθρούς να τον προτιμήσετε για χριστουγεννιάτικο δώρο. Βέβαια πατσίσαμε γιατί για να συνέλθω από το σοκ κάνει αυτός μπάνιο τα σκασμένα, φουλ περιποίηση. Γέμισμα μπανιέρας, μπουρμπουλήθρες μέχρι το ταβάνι και η χαρά της δεινοπαθούσας μάνας και γυναίκας, η γόνιμη αντιπαράθεση, με αυτόν στη μέση, για την ακρίβεια με αυτόν αόρατο μέσα στις μπουρμπουλήθρες, να κάπως έτσι: «μπαμπά η Νάσια μου πήρε το σφουγγάρι μου», «όχι μπαμπά πες στη Νερίνα η ροζ πεταλούδα είναι δικιά μου, εγώ παίρνω ροζ», «όχι μπαμπά το θυμάσαι, η Νάσια πήρε Μπομπ ο Σφουγγαράκης σφουγγαράκι και εγώ πήρα τη ροζ πεταλούδα, γιατί δεν είχε άλλο χρώμα πεταλούδες και εγώ σιχαίνομαι το ροζ αλλά αγαπάω τις πεταλούδες», «να τον πάρεις εσύ τον ηλίθιο το Μπόμπ το Σφουγγαράκη εγώ θα πάρω τη πεταλούδα», «δεν τον θέλω τον βρωμοσφουγγαράκη θέλω τη πεταλούδα μου», «μπαμπά πες της, έτσι είσαι και εγώ δεν θα σου δώσω το cd που μου έφτιαξε ο μπαμπάς με τα κάλαντα της Βανδή», «έσκασα εμένα μου πηρέ αφίσα του παραπέντε». «Μπαμπά μην αδειάζεις τη μπανιέρα», «μπαμπά, έτσι είσαι και εγώ αύριο δεν πάω σχολείο, έτσι και αλλιώς δεν έπρεπε να πηγαίνω στη δευτέρα δημοτικού, γιατί δεν έχω πάει παιδικό και εγώ δεν ξαναπάω αγγλικά γιατί θέλω να μάθω ουκρανικά για να σπουδάσω μπαλέτο στην Ουκρανία και κινέζικα για να πάω στους ολυμπιακούς», «είσαι ηλίθια μπαλέτο δε σπουδάζουν στην Ουκρανία, εγώ που δε παράτησα τα αγγλικά θα ξέρω να μιλήσω το καλοκαίρι που θα πάμε στην Ιταλία και άμα πάμε και στην Αγγλία», «ε και εγώ ξέρω να μιλάω αγγλικά «Hello my name is Nasia» και θα μιλάω και εγώ»………………
Μερικές φορές έχουν δίκιο όταν λένε ότι η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο, ενίοτε δε δένει υπέροχα με σως μπουρμπουλήθρας αρωματισμένη με άνθη ροδακινιάς, όπως τουλάχιστον λέει το μπουκάλι του αφρόλουτρου. Και κάπου πολύ πολύ βαθιά, όπως στα καλά κρασιά, φυλαγμένο ένα άρωμα, ένα άρωμα ευτυχίας, αδιόρατο, έτσι όπως πρέπει να είναι και στα καλά κρασιά τα αρώματα και οι γεύσεις που τα κάνουν μοναδικά. Αλλά τι ξέρω εγώ από κρασιά. Εγώ μόνο φιλέρι πίνω και ψυλλιάζομαι με λάθος συνδυασμούς, αλλά για να το λένε οι ειδικοί κάτι θα ξέρουν. Αλλά σας ορκίζομαι, πριν λίγο που με φίλησε ο καλός μου θα έπαιρνα όρκο ότι μύρισα φιλέρι, άντε και μια υποψία άνθους ροδακινιάς.
Όμορφη νύχτα……

Πρωϊνό ξύπνημα, χωρίς Άσκηση Αισιοδοξίας (δουλεύει 5νθήμερο)

Καλημέρα. Τα πράγματα πάνε καλύτερα. Η φωτογραφία αποτελεί τρανή απόδειξη της ορθότητας της ρήσης "ούτε να καταρρεύσει με αξιοπρέπεια ή έστω με στυλ δεν μπορεί πια κανείς".

Πρωϊνό ξύπνημα ή Άσκηση Αισιοδοξίας Νο 1

Καλημέρα. Το blog απο σήμερα αυθυποβάλλεται και επίσης αυτοοργανώνει το δικό του "άλλο κακό να μη σε βρεί" ή "Ω! Περίμενε, αυτό θα μπορούσε να συμβεί στον οποιονδήποτε". Απόδειξη το άσμα που ακολουθεί!

ΒΑΡΥΣΗΜΑΝΤΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ (εντάξει, εντάξει, πάλι πήρα κιλά)

Επειδή ο blogger, όπως διαπίστωσα και άλλη φορά, κάνει ότι μπορεί για να με πετάξει έξω απο την μπλοκόσφαιρα, ενημερώνω τους απανταχού σχολιάζοντες τα κείμενα μου, ναι mh heirotera σε εσένα αναφέρομαι και σε ένα Ινδό που δεν μπορώ ούτε να γράψω το όνομά του, σας ενημερώνω λοιπόν ότι δεν μπορώ να δω εάν έχετε στείλει σχόλιο, παρά μόνο τσεκάροντας το e-mail μου. Έτσι μην το πάρετε προσωπικά και μου κόψετε το σχόλιο, που στη τελική είναι και το ψωμάκι του blogger. Έχω που έχω τα υπαρξιακά μου να μην καταρρεύσω και εντελώς.

Εκ της διεύθυνσης του blog

Ευχαριστώ!

Υ.Γ. Φίλη απο άλλο χώρο μου υπέδειξε αυτή την διεύθυνση http://quizilla.com/users/Ryshtyan/quizzes/What%20kind%20of%20cat%20are%20you?/, για να απαντήσω στα υπαρξιακά ερωτήματα που με βαραίνουν. Ξέρετε "ποια στ' αλήθεια είμαι εγώ και που πάω", εάν θέλετε μπορείτε να το δοκιμάσετε και εσείς!

Πρωϊνό ξύπνημα

Καλημέρα.

Περσινά ξινά σταφύλια, αλλά εγώ σήμερα έκανα απόψυξη στο ψυγείο.

Θα τη κόψω τη τσάρκα στη μπλοκόσφαιρα. Εκεί που είχα μια ηρεμία, μια για δύο δε το βλέπω τώρα κοντά, τι λέτε ότι βρήκα;
Τσα, ο μικρός Αλέξανδρος ξαναχτύπησε - εντάξει εγώ τώρα το πήρα είδηση, βλέπετε ο γιατρός μου έχει απαγορέψει τις συγκινήσεις και μου κρατάνε κρυφά τα σημαντικά γεγονότα - και όχι μόνο ξαναχτύπησε αλλά έβαλε και αυτός ένα λιθαράκι, ώστε να μπορέσω να ξεπεράσω τη κρίση ταυτότητας που περνάω ως μάνα εδώ και εννέα συναπτά έτη:
Έγραψε λοιπόν αυτό το καλό παιδί, (πως το παρεξήγησα εγώ έτσι;):
«ΜΠΟΡΕΙ (το παιδί το σωστό, το κατασταλαγμένο εννοεί, που τον ελεύθερο χρόνο του ζει στο καναπέ στην αγκαλιά των δικών του, με το φάντασμα του Καβάφη να απαγγέλει) να μην αρπάζει τα χρήματα που θα βρει στο δρόμο, να αγαπά τα ζώα, να βοηθά γέροντες και ανάπηρους, να σέβεται τη φύση, να κάνει καλές πράξεις να επιβραβεύεται στο σχολείο, να κρατά ζωντανές τις πνευματικές αξίες που του εφοδίασε η ίδια η οικογένεια και η εκπαίδευση».
Και αυτό το τελευταίο ήταν που με ηρέμησε, γιατί τα δικά μου παιδιά:
1/ Δεν ξέρω εάν θα αρπάξουν τα χρήματα που θα βρουν στο δρόμο, γιατί «μεγάλη μπουκιά να φας μεγάλο λόγο να μην πεις», ας πούμε εάν η Νάσια βρει κραγιόν στο δρόμο η μόνη περίπτωση να το επιστρέψει είναι το χρώμα - το λεγόμενο "σάπιο μήλο» το σιχαίνεται, το ροζ πάλι το σιχαίνομαι εγώ, ενώ η Νερίνα λατρεύει το φούξια -,
2/ τα ζώα τα αγαπάνε: αλλά και πάλι όρκο δεν παίρνω, γιατί το σκυλί της θειάς τους που την έπεσε στο Μαντού όλο μέσα στο φούρνο το έβρισκα,
3/ να βοηθάνε γέροντες και αναπήρους: ανάπηρη είναι η γιαγιά τους τελευταία, πιάστηκε η καλή μου μητέρα και πολύ τους αρέσει γιατί αλωνίζουν στο σπίτι και τη βγάζουν καθαρή, όσο για να βοηθάνε γέρους πάντα περιμένουν τον ταχυδρόμο που φέρνει τη σύνταξη του παππού τους, τον παππού δε τέτοιες μέρες τον βρίσκουμε φιμωμένο στην αποθήκη. Να σκεφθείτε σε μια απεργία των ταχυδρομικών μέχρι Νικολούλη φτάσαμε και έτσι ανακαλύψαμε που τον κρύβουν και του πάμε φαί και νερό.
4/ να σέβονται τη φύση: τη σέβονται τη φύση, αρκεί να μην χρειάζεται να την περπατήσουν. Θεωρούν ότι τα βουνά έχουν πολλές ανηφόρες και οι πεδιάδες πολύ χορτάρι, η θάλασσα πολύ νερό και πέτρες (η Νάσια αυτό) κ.λ.π., κ.λ.π.,
5/ να κάνουν καλές πράξεις: έχουν πάντα την άποψη, η μικρή βασικά, γιατί η Νερίνα έχει ένα πιο ανανεωτικοαριστερό όπως έχω ξαναπεί προφίλ, έχει λοιπόν η μικρή την άποψη, ότι τις καλές πράξεις τις κάνει η τράπεζα με εκείνο το μηχάνημα που έχει απέξω, όπου μπορεί να πάει όποιος θέλει και να κάνει ότι και ο μπαμπάς της, να πάρει λεφτά και να τα δώσει στα παιδιά του,
6/ να επιβραβεύονται στο σχολείο, εδώ πάσο, «στο σπίτι του κρεμασμένου δε μιλάνε για σκοινί».
Και εκεί που έλεγα τι μάνα είμαι τι παιδιά ανατρέφω ήρθε το υπ' αριθμ. επτά σημείο και ανένηψα η μάνα,
7/ "να κρατά ζωντανές τις πνευματικές αξίες που του εφοδίασε η ίδια η οικογένεια και η εκπαίδευση": Ναι τα δικά μου παιδιά δεν ξέρω πόσα από τα παραπάνω θα κάνουν ή δεν θα κάνουν, αλλά η ζωή μου μαζί τους με έμαθε ένα πράγμα: Ότι ποτέ μα ποτέ ΔΕΝ πρόκειται να κρατήσουν ζωντανές τις πνευματικές αξίες που του εφοδίασε η ίδια η οικογένεια και ΕΙΔΙΚΑ η εκπαίδευση.
Και αυτό όσο να 'ναι είναι μια παρηγοριά στις δύσκολες μέρες που περνάω.
Και για να σας αποτελειώσω, η κατάληξη του κειμένου (όχι του δικού μου του δικού του, σαν τραγούδι των αδελφών Μαρξ κατάντησε η πρόταση, που ίσως έλθει ίσως δεν έλθει):
«Τώρα ξαναγυρίζω στη σιωπή μου. Παρακαλώ τον Θεό να μην με φέρει άλλη φορά σε παρόμοια ανάγκη να ξαναμιλήσω.»
( έγραψε Ανδρικόπουλος δια χειρός Σεφέρη).

Υ.Γ. Και για να μην παραπονιέστε, έχω και μουσικούλα. Δυστυχώς δεν μπορώ να έχω ακριβή αναπαραγωγή της, αλλά θα σας την περιγράψω.

Φανταστείτε σκηνή:

Εκ δεξιών Σαββόπουλος
Εξ ευωνύμων - που είναι και το καλό της προφίλ- Μπήλιω Τσουκαλά
Χώρος κρατική τηλεόραση.
Τραγουδούν η Μπήλιω, σεκόντο βέβαια διότι μια έμφυτη συστολή και ευγένεια την έχει, το, αν είσαι Χριστιανός και βαπτισμένος: "Ω παίδες ευλογείτε ιερείς ανυμνείτε".
Για να πω την αλήθεια όταν το πρωτάκουσα και το πρωτόειδα τα είδα όλα, αλλά σήμερα και με το βάρος των νέων στοιχείων - για μένα -, τι άλλη καλύτερη μουσική θα μπορούσα να βρω για ένα τέτοιο πόνημα, που πόνημα να σε πει η ξαδέλφη μου η Πίτσα, εκ του Χαρουπίτσα ντε!

Πρωϊνό ξύπνημα

Καλημέρα. Χρόνια πολλά στο "Ν" του Νερίνα!

και

Πρωϊνό ξύπνημα (αυτό το Κυριακάτικο, ξέρετε)

Καλημέρα. "I close my eyes" και για σήμερα μου αρέσει.

Έτσι γιατί το θυμήθηκα!

Πρωϊνό ξύπνημα

Καλημέρα.

Μου αρέσει η μέρα σήμερα, η δικιά μου μέρα.

Πρωϊνό ξύπνημα

"Tο Πολώνιο-210 είναι εξαιρετικά σπάνιο στη φύση και επίσης σπάνιο στα εργαστήρια, αφού πιστεύεται πως παρασκευάζονται μόλις 100 γραμμάριά του τον χρόνο. Tο Πολώνιο-210 υπάρχει σε αναλογία 100 μικρογραμμαρίων ανά τόνο στο ουράνιο".:

Είναι αυτό που λέμε "εαν έχεις τύχει διάβαινε" και στη συγκεκριμένη περίπτωση "πέτα"!

Καλημέρα και καλό μας μήνα. Τα πετούμενα με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο εκδικούνται!